15 jaar KidsCare: Van de oprichters over KidsCare Kenia

Hoe is het allemaal begonnen?
Met liefde voor het onderwijs, de ontwikkeling van kinderen en een groot gevoel voor rechtvaardigheid in de wereld begon het avontuur van Gerard en Lisette Geenen in 1999 in het dorpje Ngathini in Kenia vlak tegen de Tanzaniaanse grens.

Samen met een bevriende organisatie werd een stenen school gebouwd, een medische post en een model boerderij. In 2009 koos echter een klein groep dorpelingen voor hun eigen belang en zorgde ervoor dat ze moesten stoppen met de hulpverlening.

 “We have a dream and nobody can stop us.” Dat waren de woorden van Gerard en Lisette Geenen, die zij samen met hun Keniaanse vriend Ali Mwaziro uitspraken bij hun vertrek uit Ngathini. De gezamenlijke droom samen met intensieve voorbereidingen leidde in eind 2010 tot de start van een nieuw initiatief: KidsCare werd opgericht om opnieuw veel hulpbehoevende kinderen met thuiszorg te kunnen helpen.

KidsCare stelde tot doel jaarlijks voor 2000 wees- en hulpbehoevende kinderen in hun eigen thuisomgeving te zorgen. Dat doel is ruim behaald. Jaarlijks doen nu meer dan 3.000 kinderen mee aan de hulpprogramma’s. Met voorlichting en bewustwordingscampagnes wordt de hele sub county Lungalunga bereikt.

De impact van het werk van KidsCare werd (h)erkend door de Keniaanse overheden. Stap voor stap wordt er meer samengewerkt. KidsCare maakt voor veel gezinnen en dorpen het verschil. Alle reden om het 15 jarig jubileum te vieren. Het hele team in Kenia kent de droom van de oprichters en werkt met heel hun hart voor de kwetsbare kinderen.

Wat inspireerde jullie om KidsCare te starten en wat was jullie visie toen?
Vijftien jaar geleden zagen we dat veel kinderen in Kenia hun ouders verloren aan hiv/aids. Zij kwamen vaak terecht bij familie of buren die zelf al in armoede leefden. Deze gezinnen raakten daardoor nog verder in de knel.

Onze overtuiging was dat kinderen het beste opgroeien in hun eigen gezin en omgeving – niet in weeshuizen. Daarom ontwikkelden we een thuiszorgsysteem: maatschappelijk werkers gingen de dorpen in, ondersteunden gezinnen en gaven tijdelijk wat financiële hulp. Vanaf het begin werkten we samen met vrijwilligers uit de gemeenschap. De gedachte “samen staan we sterk” is altijd ons uitgangspunt geweest.

Wat waren de grootste uitdagingen in de beginjaren?
Onze aanpak – zorg in gezinnen, niet in weeshuizen – was nieuw en voor veel mensen lastig te begrijpen. We moesten telkens uitleggen dat KidsCare geen opvangcentrum of school was, maar juist gezinnen hielp om zelf voor hun kinderen te zorgen.

De echte overtuigingskracht kwam van de resultaten. Gezinnen die uitzichtloos leken, kregen weer hoop. Verzorgers zagen weer toekomstmogelijkheden, kinderen konden naar school en meedoen in de gemeenschap. Dat gaf positieve energie – en dat bleek de sleutel tot blijvende verandering.

Welk moment liet jullie voelen dat KidsCare écht verschil maakte?
Dat waren er veel, vooral in het veld. We zagen kinderen die eindelijk naar school konden, een bed kregen en gewoon weer kind mochten zijn. Het mooiste was vaak te zien in de ogen van moeders: die straalden weer hoop en trots uit.

Een bijzonder keerpunt was onze beslissing om ook kinderen met een beperking therapie te bieden. In de regio bestond daarvoor geen enkele voorziening. Veel van deze kinderen lagen de hele dag op een doek in een hut, vaak verborgen voor de buitenwereld. Door onze keuze werden honderden kinderen met een beperking “in het licht” gebracht. Inmiddels zijn er speciale schoolunits en therapiecentra opgericht – voorzieningen die er eerder helemaal niet waren.

Hoe is KidsCare gegroeid en veranderd ten opzichte van jullie eerste verwachtingen?
We begonnen goed voorbereid: in overleg met overheden en met pilots in verschillende dorpen. Maar de behoefte bleek veel groter dan verwacht. Dat zorgde steeds voor druk om te groeien.

Toch lukte het keer op keer om nieuwe stappen te zetten, zoals het opzetten van speciale schoolunits en kinderbeschermingscomités. Dat is vooral te danken aan ons team in Kenia. Zij hebben altijd kwaliteit en continuïteit gewaarborgd. En we zijn dankbaar voor de steun van vrijwilligers en donateurs, zowel in Kenia als in Nederland. Zonder hen waren we nooit zover gekomen.

Wat zijn jullie hoop en dromen voor de komende 15 jaar?
De komende vijftien jaar zullen veel kinderen en gezinnen KidsCare nog steeds hard nodig hebben. Onze droom is dat gemeenschappen en lokale overheden steeds meer zélf het voortouw nemen in de zorg voor hun kinderen. KidsCare wil hen daarin ondersteunen en faciliteren.

We blijven bouwen aan een samenleving waarin kinderen met of zonder beperking, wees of niet, gewoon kunnen opgroeien in hun gezin, naar school gaan en hun talenten ontwikkelen. Precies dáár gaat het om: ieder kind een eerlijke kans geven op een toekomst.

Foto boven aan: Oprichters Gerard en Lisette met Modi en zijn moeder. Modi is het eerste kind met een beperking dat ondersteuning van KidsCare kreeg.

Foto's onderaan: 
Foto 1: Opening van het KidsCare Centrum met de gouveneur en Gerard.
Foto 2: Lisette en Ali Mwaziro (de overleden Directuer/oprichter).