KidsCare bouwt zes Speciale School Units voor kinderen met een geestelijke beperking.

In Zuid Oost Kenia, het werkterrein van KidsCare, waren geen scholen voor kinderen met een geestelijke beperking. En dat terwijl formeel alle kinderen in Kenia recht hebben op onderwijs. Ieder kind is welkom op de basisschool, maar de basisscholen in de regio hebben geen speciale voorzieningen voor een verstandelijk beperkt kind. Ze kwamen in dezelfde klas als hun leeftijdgenootjes. Met 60 of meer kinderen heeft dat kind toch geen mogelijkheden om iets te leren.

In Nederland heeft KidsCare een (anoniem) fonds bereid gevonden om de bouw en inrichting van 6 Speciale School Units te financieren. De units worden onderdeel van zes basisscholen verspreid over de regio. De organisatie Wilde Ganzen bleek bereid om de kosten te betalen van de uitvoering van een drie jaar durend kwaliteitsprogramma voor die speciale scholen.

Begin 2019 zijn de eerste twee Speciale School Units gebouwd en ingericht. Twee prachtige gebouwen met ruimten voor een leerklas, een dagopvang, fysiotherapie, spreekkamer, keuken, toilet, douche en opslag. Alles is heel kindvriendelijk geschilderd en het allerbelangrijkst: steeds meer ouders brengen hun kinderen met beperking naar school. De kinderen komen daardoor uit hun geïsoleerde thuissituatie. Voor kind en ouders een groot verschil!

Met de overheid is overeengekomen dat elke school officieel geregistreerd wordt en bijvoorbeeld speciaal opgeleide leraren krijgt. Het begin is er.

Er is veel behoefte aan kennis en kunde om het speciale onderwijs op een beter kwaliteitsniveau te brengen. (Nederlandse) vrijwilligers met ervaring op dit gebied zijn zeer welkom. Neem contact met ons op als je denkt dat je hier aan bij kan dragen.

Lees hieronder het verhaal van John (13 jaar) wat onze vrijwilliger Grada Snoek heeft geschreven in haar blog;

"Maak kennis met John (13)"

Op de school worden we hartelijk welkom geheten. Winnie (sociaal werker van KidsCare) wordt naar de klas van John (13 jaar) gebracht om even te praten met zijn leerkracht. John is een jongen met leerproblemen, hij speelt nooit en is altijd heel kalm. Ze zijn samen uit de klas gekomen om even met ons te praten en hij staat naast zijn juf, luistert en reageert eigenlijk helemaal niet. Winnie weet uit eerdere gesprekken, dat hij graag naar een speciale school zou willen, maar zo’n school is er niet.

Ik word geraakt door de gezichtsuitdrukking van zijn juf (klas 2). Zij is behoorlijk negatief en vertelt dat John heel erg langzaam van begrip is. Ze klaagt behoorlijk over hem. En dan hoor ik dat John op de ranglijst van de 70 kinderen in deze klas nummer 68 is. Zeventig kinderen, ik kijk nog eens in de klas en dan naar deze juf en zucht: dit is dus niet ‘eventjes bij elkaar gezet voor een filmpje’, nee, dit is de normale hoeveelheid kinderen in deze klas, bij deze juf. En dan begrijp ik haar geklaag toch een klein beetje beter.

"We make a living by what we get, but we make a life by what we give"
Sir Winston Leonard Spencer Churchill (1874-1965)

KidsCare Partners